![](https://2.bp.blogspot.com/-HxE_OiirvEU/Vwp_KtWWPQI/AAAAAAABYnA/1FmwpbT4n9c7qVPH_Y1HZKY-aBMmKcFlg/s640-rw/%25CE%2591%25CE%25A0%25CE%259F%25CE%25A6%25CE%2591%25CE%25A3%25CE%2597-1.jpg)
Απόφαση-πιλότο για τη χορήγηση επιδόματος τρίτου παιδιού εξέδωσε το Ά τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας ωστόσο το όλο ζήτημα-λόγω μείζονος σπουδαιότητας-παραπέμφθηκε στην αυξημένη επταμελή σύνθεση του ίδιου τμήματος για οριστική κρίση...
Το Α΄Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 873/2016 απόφασή του έκρινε ότι το επίδομα τρίτου παιδιού μπορούσαν να το ελάμβαναν οι μητέρες οι οποίες ήταν μεν υπήκοοι μη Ευρωπαϊκού κράτους (όπως είναι η Μολδαβία) αλλά όμως τα παιδιά τους είχαν υπηκοότητα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (όπως είναι η Ρουμανία).
Η χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού διακόπηκε το 2012 με το νόμο 4093/2012.
Στην υπόθεση που εξέτασε το Συμβούλιο της Επικρατείας, Μολδαβή υπήκοος και κάτοχος δελτίου διαμονής μέλους οικογένειας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παντρεμένη με υπήκοο Ρουμανίας ο οποίος ήταν κάτοχος άδειας διαμονής στην Ελλάδα, ως πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εργαζόταν στην χώρα μας, μόλις γέννησε το τρίτο παιδί της, ζήτησε από τον ΟΓΑ την χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού. Πάντως, και τα τρία παιδιά της Μολδαβής μητέρας είχαν γεννηθεί στην Αθήνα.
Ο ΟΓΑ απέρριψε το αίτημα χορήγησης του επιδόματος αφού η μητέρα ήταν υπήκοος τρίτου κράτους και τα τρία τέκνα της δεν έχουν ελληνική υπηκοότητα.
Το ΣτΕ στην εν λόγω απόφασή τους, αναφέρει ότι σύμφωνα με την Συνθήκη Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγένειας και πολίτης της Ένωσης είναι κάθε πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα ενός κράτους μέλους, ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων συνεπάγεται κατάργηση κάθε διάκρισης λόγω ιθαγένειας μεταξύ των κρατών μελών, όσον αφορά την απασχόληση, την αμοιβή και τους άλλους όρους εργασίας.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. : «κοινωνικά πλεονεκτήματα και οικογενειακές παροχές πρέπει να χορηγούνται στην οικογένεια νομίμως διαμένοντος και εργαζομένου στην Ελλάδα πολίτη της Ε.Ε., ακόμα και αν η κατ΄ αρχήν «δικαιούχος» των επιδομάτων αυτών μητέρα της οικογένειας είναι υπήκοος τρίτου κράτους, εφόσον τυχόν άρνηση χορήγηση των παροχών αυτών, θέτει σε δυσμενέστερη θέση τα πιο πάνω μέλη της οικογένειας που είναι πολίτες της Ένωσης σε σχέση με τα μέλη οικογένειας Έλληνα πολίτη, αποτελούμενη από παιδιά που έχουν την ελληνική υπηκοότητα».
Το Α΄Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την υπ΄ αριθμ. 873/2016 απόφασή του έκρινε ότι το επίδομα τρίτου παιδιού μπορούσαν να το ελάμβαναν οι μητέρες οι οποίες ήταν μεν υπήκοοι μη Ευρωπαϊκού κράτους (όπως είναι η Μολδαβία) αλλά όμως τα παιδιά τους είχαν υπηκοότητα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, (όπως είναι η Ρουμανία).
Η χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού διακόπηκε το 2012 με το νόμο 4093/2012.
Στην υπόθεση που εξέτασε το Συμβούλιο της Επικρατείας, Μολδαβή υπήκοος και κάτοχος δελτίου διαμονής μέλους οικογένειας πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παντρεμένη με υπήκοο Ρουμανίας ο οποίος ήταν κάτοχος άδειας διαμονής στην Ελλάδα, ως πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εργαζόταν στην χώρα μας, μόλις γέννησε το τρίτο παιδί της, ζήτησε από τον ΟΓΑ την χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού. Πάντως, και τα τρία παιδιά της Μολδαβής μητέρας είχαν γεννηθεί στην Αθήνα.
Ο ΟΓΑ απέρριψε το αίτημα χορήγησης του επιδόματος αφού η μητέρα ήταν υπήκοος τρίτου κράτους και τα τρία τέκνα της δεν έχουν ελληνική υπηκοότητα.
Το ΣτΕ στην εν λόγω απόφασή τους, αναφέρει ότι σύμφωνα με την Συνθήκη Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγένειας και πολίτης της Ένωσης είναι κάθε πρόσωπο που έχει την υπηκοότητα ενός κράτους μέλους, ενώ σε άλλο σημείο αναφέρει η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων συνεπάγεται κατάργηση κάθε διάκρισης λόγω ιθαγένειας μεταξύ των κρατών μελών, όσον αφορά την απασχόληση, την αμοιβή και τους άλλους όρους εργασίας.
Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. : «κοινωνικά πλεονεκτήματα και οικογενειακές παροχές πρέπει να χορηγούνται στην οικογένεια νομίμως διαμένοντος και εργαζομένου στην Ελλάδα πολίτη της Ε.Ε., ακόμα και αν η κατ΄ αρχήν «δικαιούχος» των επιδομάτων αυτών μητέρα της οικογένειας είναι υπήκοος τρίτου κράτους, εφόσον τυχόν άρνηση χορήγηση των παροχών αυτών, θέτει σε δυσμενέστερη θέση τα πιο πάνω μέλη της οικογένειας που είναι πολίτες της Ένωσης σε σχέση με τα μέλη οικογένειας Έλληνα πολίτη, αποτελούμενη από παιδιά που έχουν την ελληνική υπηκοότητα».
Παράλληλα, αναφέρει η δικαστική απόφαση, ότι δικαιούχος του επιδόματος τρίτου παιδιού είναι η μητέρα, η οποία είναι Ελληνίδα ή πολίτης της Ε.Ε., άλλως πολίτης τρίτου κράτους με παιδιά Ελληνικής υπηκοότητας.
Τελικά, το Α΄ Τμήμα έκρινε ότι «οι διατάξεις των νόμων 1892/1990, 3454/2006 και 3631/2008 που απέκλειαν την χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού στην μητέρα υπήκοο τρίτου κράτους μέλους που έχει παιδιά υπηκοότητας κράτους μέλους της Ε.Ε., αντίκεινται στις διατάξεις του δικαίου της Ε.Ε. και είναι ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες για το λόγο αυτό».
Τελικά, το Α΄ Τμήμα έκρινε ότι «οι διατάξεις των νόμων 1892/1990, 3454/2006 και 3631/2008 που απέκλειαν την χορήγηση του επιδόματος τρίτου παιδιού στην μητέρα υπήκοο τρίτου κράτους μέλους που έχει παιδιά υπηκοότητας κράτους μέλους της Ε.Ε., αντίκεινται στις διατάξεις του δικαίου της Ε.Ε. και είναι ανίσχυρες και μη εφαρμοστέες για το λόγο αυτό».
Πληροφορίες: Newsit